Iedereen die zich wel eens heeft verdiept in ICT voor de zorg kent de riedeltjes: registratie aan de bron, eenmalig vastleggen meermalig gebruiken, workflowondersteuning middels alerts. Technisch kan het allemaal, maar toch is het nog haast nergens praktijk. Jeugdzorgaanbieder iHUB integreerde drie ECD’s in één omgeving: het Medicore ECD. Ze grepen dit moment meteen aan om de registratielast te verlagen, de zorgadministratie te verbeteren en gebruik te maken van de voorspellende kracht van data. En dit alles ook nog eens in vier maanden tijd. Hoe kregen zij dat voor elkaar?
Minder registratielast, meer overzicht
iHUB implementeert Medicore in slechts vier maanden tijd
iHUB biedt jeugdzorg, speciaal onderwijs en jeugd ggz onder één dak. De organisatie telt vier jeugdzorglabels, die allemaal hun eigen ECD hadden. Drie jaar geleden startte iHUB een shared service center. Eerst werd een gemeenschappelijke IT-infrastructuur gerealiseerd. Daarna volgde een traject van applicatierationalisatie, waarin de zorgapplicatie als laatste aan de beurt was. Dit traject bestond uit een harmonisatietraject, dat tot doel had om zorgprocessen van drie labels te standaardiseren. Daarbij werden verschillende ECD-inrichtingen samengevoegd tot één. Manager Zorgadministratie Minakshi Dwarkasing vertelt: “Onze labels bieden weliswaar allemaal hun eigen specialistische zorg, maar aan de achterkant kun je de processen prima standaardiseren. Dat scheelt niet alleen mijn afdeling heel veel werk, je wordt als organisatie ook flexibeler als je allemaal op dezelfde manier werkt.” Guido Dibbets, ICT-Manager, voegt toe: “We willen bovendien meer gaan doen met data. Dan is het ook fijn dat het ECD geharmoniseerd is.”
Houd je aan de best practise
In eerste instantie begon iHUB de implementatie met andere software, maar dat project liep vast. Het was al zomer 2021 toen werd besloten in zee te gaan met Tenzinger. “Zij stelden zich heel coöperatief op”, vertelt Minakshi. “Ze waren heel open over wat ze kunnen, maar ook over wat ze niet kunnen. Dat is fijn, want meestal lopen leveranciers met dat laatste niet te koop. Ze zeiden bovendien heel duidelijk: wij kunnen alleen de gewenste go live datum halen, als jullie je houden aan onze best practice.” In november vonden er validatiesessies plaats met de stakeholders van de verschillende organisatieonderdelen. iHUB moest op sommige punten grote besluiten nemen. “Zo moesten we bijvoorbeeld tijdschrijven voor iedereen introduceren. Dat waren wij niet bij elk organisatieonderdeel gewend, maar het hoort bij de best practise in Medicore. Gelukkig is het eenvoudig gemaakt, zodat het beperkte administratielast oplevert voor de zorgverleners”, zegt Minakshi.
Snelkookpan
Zo’n grote ECD-implementatie uitvoeren in slechts vier maanden is eigenlijk gekkenwerk. Er was slechts één moment waarop eerder genomen beslissingen fors moesten worden herzien, vertelt Guido. “Op het moment dat je inrichtingskeuzes maakt, ken je de software nog onvoldoende en doorzie je de consequenties van bepaalde beslissingen niet.” Toch verraste deze tegenslag niet, zegt Minakshi. “Natuurlijk hoop je dat niet mee te maken, maar we wisten dat het risico bestond. Er zijn geen konijnen uit een hoed gekomen waar we geen rekening mee hadden gehouden.” Dat kwam vooral door een goede samenwerking tussen het projectteam en de organisatie. Continu stond de betekenis van inrichtingskeuzes voor zorgverleners centraal.
Sleutelfiguren in het traject waren de key users, die al ver van tevoren waren geworven. Ze waren afkomstig uit zo ongeveer alle functiegroepen die je maar kunt bedenken. De key users zorgden ervoor dat alle belangrijke processen bij het projectteam bekend werden, dat alle medewerkers op de circa vijftig locaties zich gehoord voelden, en dat iedereen wist wat er ging gebeuren. Zij waren de linking pin naar de projectorganisatie.
Doe aan verwachtingsmanagement
Tenzinger was op voorhand streng geweest: je houd je aan de best practise, want anders haal je de deadline niet. Daarom was het projectteam ook streng richting de key users en gebruikers: geef aan wat niet werkt. Daarnaast mag je komen met suggesties, maar ga er niet vanuit dat we die overnemen, want die ruimte is er eigenlijk niet. Minakshi ontdekte gaandeweg dat die soep helemaal niet zo heet werd gegeten. “We hadden toch een paar wijzigingen en die zijn heel snel door Tenzinger opgepakt, zelfs buiten de formele change-procedures om.”
Op dit punt wil de projectleider vanuit Tenzinger, Ralf van Kempen, wat toevoegen. “Wij hadden die ruimte omdat iHUB zich zo goed hield aan onze opdracht. Dat was heel bijzonder en dat maken we zelden zo mee. Daar word ik als projectleider heel vrolijk van.” Het is een les die ze dan ook graag aan anderen willen meegeven: doe vooraf aan verwachtingsmanagement.
Eerste reacties op het Medicore ECD
De meest gehoorde reactie van medewerkers over het werken in het Medicore ECD is: wat is het overzichtelijk. En wat word ik goed geholpen bij het juist registreren van de geleverde zorg. “Want het ECD geeft een seintje als je bepaalde informatie die wij nodig hebben om zorg te declareren nog niet is ingevuld. Daardoor hebben wij op de zorgadministratie veel minder herstelwerk achteraf. Het is dus fijn voor ons, maar ook voor behandelaren. Die hoeven niet achteraf nog eens allemaal informatie aan te leveren”, zegt Minakshi. Dat leidt ook tot tijdiger facturatie en betere verantwoording aan de financiers van zorg.
Voorspellende data
Deel 1 van het project is afgerond. Deel 2, het inrichten van het 6Gorilla’s dataplatform, nog niet. Guido verheugt zich op de toegevoegde waarde die iHUB straks uit de data kan halen. “Zorgverleners zien dan beter hoe trajecten in elkaar zitten. Ze zien hoe een gemiddeld traject er uitziet en hoe een specifieke cliënt afwijkt van dat gemiddelde. Daardoor kun je veel beter sturen. Bovendien kun je vooraf voorspellen welke therapie in welke situatie het best werkt, want het systeem laat zien wat in eerdere trajecten de succesratio was van de verschillende interventies. Dat is heel krachtig. We kunnen medewerkers straks terugkoppeling geven op hun werk en op de zorgkwaliteit die zij leveren. Wat kun je leren van eerdere behandeltrajecten, van jezelf maar ook van je collega?
Bovendien zou ik een slag willen slaan met het delen van data in ons zorgnetwerk. Want we werken behoorlijk intensief samen met verschillende andere partijen die andere expertise hebben. Het zou fijn zijn als we straks, op een privacy-veilige manier, de data delen die we mogen delen. Zonder dat een zorgverlener er continu bij hoeft na te denken wat wel en niet gedeeld mag worden. Tot slot denk ik dat we nog veel verder kunnen gaan met voorspellingen. Ik noemde net al voorspellen welke therapie bij een specifieke cliënt het best zal aanslaan. We kunnen met de connectoren in het dataplatform eenvoudig data uit andere bronnen integreren. De mogelijkheden zijn eindeloos, dat wordt nog een ontdekkingstocht.”
Minder registratie, meer inzicht
Wat geen ontdekkingstocht meer is maar dagelijkse realiteit, is een lagere administratielast voor zorgverleners. Guido: “Medicore, en met name het Wellbee medewerkersportaal, presenteert alleen maar die informatie die zorgverleners nodig hebben voor hun werk. Ze krijgen bovendien een seintje als ze vergeten bepaalde informatie in te voeren. Dat maakt hun werk een stuk overzichtelijker. Daardoor kunnen ze meer directe tijd besteden aan een cliënt en zitten ze minder achter hun scherm.”
Met het cliëntenportaal wil iHUB nog aan de slag. “Dat is een vervolgproject. De voordelen die onze medewerkers nu ervaren, willen we ook doorgeven aan onze cliënten. We willen hen ook ondersteunen met eenvoudige tools die hen meer grip geven op hun eigen behandeling.”
Gevraagd naar de grootste succesfactor roepen beiden in koor: “De goede samenwerking tussen Tenzinger en iHUB, en tussen het projectteam en de organisatie. We hebben elkaar echt gevonden in dit project. Het was niet wij-zij, maar we hebben het echt samen gedaan.”
Wachtlijsten in de zorg wegwerken?
Leer van de ‘first time right’ en ‘zero defects’-aanpak in andere sectoren
Al jarenlang kampen diverse deelsectoren van de zorg met wachtlijsten. Jeugdzorg, gz en ggz, verpleeghuiszorg, gehandicaptenzorg; overal staan cliënten lang op een wachtlijst. Soms zo lang dat ze vanzelf promoveren tot spoedgeval, waardoor de mensen op de reguliere wachtlijst nog langer moeten wachten. Alle betrokken stakeholders kennen het probleem, kennen ook schrijnende praktijkvoorbeelden, maar toch blijft geld altijd een issue. Daarom is het tijd om dit thema niet langer te bekijken door de kostenbril, maar door de bril van brede maatschappelijke opbrengsten.
Want al jaren gaan de debatten in politiek Den Haag vooral over de kosten van zorg. De gedachte achter de decentralisatie van jeugdzorg en thuiszorg naar gemeenten was dat door vroegsignalering zwaardere zorg voorkomen zou worden, wat zou leiden tot een bezuiniging. Die gedachte klopt ook wel. Er was bij het vaststellen van de budgetten alleen geen rekening gehouden met een sterk stijgende zorgvraag. Met als gevolg dat de huidige budgetten te krap zijn.
Het informele netwerk is overbelast
Dit leidt onherroepelijk tot een druk op gemeenteambtenaren die keukentafelgesprekken moeten voeren met cliënten. Zij zetten soms onbewust de verkeerde bril op. De bril: hoe kunnen we het netwerk rondom de cliënt zo mobiliseren dat zo min mogelijk formele en professionele zorg nodig is? In plaats van de bril: welke professionele zorg is nodig om de zelfredzaamheid van deze persoon, dit gezin of deze familie te vergroten? Er was daardoor onvoldoende oog voor het feit dat sommige cliënten het met hun informele netwerk alleen niet redden. Er was ook onvoldoende aandacht voor het feit dat het informele netwerk soms zo zwaar werd belast dat mantelzorgers het niet meer trokken. Omdat je als mantelzorger nooit tegen een kind, partner of ouder zegt ‘zoek het zelf maar uit’, vallen deze mensen uit op hun werk, ontwikkelen zelf aandoeningen die ze niet zouden hebben zonder de overbelasting en ga zo maar door.
Breng de gevolgschade in kaart
Daarom is het nu tijd om de gevolgschade eens te berekenen. Hoeveel kost het de maatschappij als we het capaciteitsvraagstuk in de gz en ggz, jeugdzorg, ouderenzorg en gehandicaptenzorg niet oplossen? Wat is de maatschappelijke impact van het huidige financiële beleid? Wat kost de vaak veel duurdere spoedzorg die nodig is doordat een wachtende cliënt niet op tijd is geholpen? Over hoeveel manjaren aan verloren arbeidsuren hebben we het doordat mantelzorgers uitvallen op hun werk of bewust minder uren gaan werken om mantelzorg te kunnen leveren?
Stel effectiviteit boven efficiency, kwaliteit boven kosten
Daarom is het tijd dat we als sector zelf de businesscase maken; een businesscase om aan te tonen wat het effect is op de totale maatschappelijke kosten als we het budget voor de zorg verhogen, zodat meer mensen de juiste zorg op het juiste tijdstip en de juiste plek ontvangen. Het is tijd om effectiviteit boven efficiency te stellen, om kwaliteit van zorg belangrijker te vinden dan de kosten. Want dan zullen veel van de dure escalaties niet meer nodig zijn en zal het verlies aan arbeidsproductiviteit van mantelzorgers als sneeuw voor de zon verdwijnen. Vraag het maar eens aan andere sectoren die focussen op ‘first time right’ en ‘zero defects’, zoals de producerende industrie. Zij kunnen je vertellen: een focus op kwaliteit leidt vanzelf tot kostenverlaging omdat de kosten van het herstellen van fouten hoger zijn dan de kosten die je eenmalig moet maken om ‘first time right’ te bereiken. Andersom leidt een focus op kosten tot meer fouten, meer rework en op lange termijn hogere kosten.
Kijk de kunst af bij de ziekenhuiszorg
Wil je inspiratie opdoen voor zo’n aanpak? Neem een voorbeeld aan de ziekenhuiszorg en aan alle belangengroepen daar omheen die momenteel allerhande cijfers ophoesten over de gevolgen van uitgestelde coronazorg. Zij presenteren zowel generieke als specifieke cijfers. Bijvoorbeeld: in 2020 zijn 4.000 minder nieuwe diagnoses van kanker gesteld. De diagnoses die wel gesteld werden, waren ernstiger. Zo is het aantal melanomen met uitzaaiingen naar de hersenen gestegen van 27 naar 41 procent (van alle uitgezaaide melanomen). Het zijn cijfers die in bijna iedere krant stonden en zelfs het tv-journaal haalden. Maak zo’n specifieke vertaling ook eens voor de ggz, jeugdzorg, ouderenzorg of gehandicaptenzorg. Hoeveel jongeren met een eetstoornis belanden door uitgestelde behandeling in het ziekenhuis? En hoeveel van hen overlijden?
Verbeteren begint met meten
Op hoog niveau ontstaat soms de neiging om te denken dat ‘het systeem nu eenmaal zo werkt’. Terwijl patiënten, ouders en behandelaren de wanhoop vaak nabij zijn. Waarom wordt een kind met kanker meteen behandeld, maar een kind met een eetstoornis aan zijn lot overgelaten? Als we als maatschappij en als zorgverleners echt willen dat hier iets aan verandert, dan moet je beginnen met meten. Hoeveel cliënten staan op een wachtlijst? Wat is hun diagnose? Hoe snel verslechtert hun prognose door uitgestelde zorg? Welke directe kosten brengt dat met zich mee? En welke indirecte kosten? Wedden dat de businesscase dan zo op tafel ligt?
Wil je weten hoe je kunt starten met meer en beter inzicht in je eigen wachtlijsten? Download onze whitepaper ‘Beter wachtrijmanagement met de Tenzinger wachtrijverslimmers.’
Contractdiversiteit
De Jeugdwet onder de loep: contractdiversiteit of onmogelijke afspraken?
De Jeugdwet ligt regelmatig onder vuur: er zijn te weinig middelen en een tekort aan personeel. Daarnaast zijn de financiële structuren en de bijbehorende administratieve lasten vaak verwarrend, zelfs voor de professionals in de sector. De komende maanden duiken we dieper in de verschillende contracten binnen de jeugdzorg. In deze eerste blog bespreken we het fenomeen contractdiversiteit.
Decentralisatie en gemeentelijke beleidsvrijheid
Sinds 2015 is de verantwoordelijkheid voor de financiering van de jeugdzorg verschoven naar de gemeenten. Dit biedt gemeenten de vrijheid om hun eigen beleid te voeren bij het inkopen van zorg. Hoewel zij verplicht zijn om voldoende en passende zorg aan te bieden, hebben ze de vrijheid om zelf te bepalen hoe ze dit doen.
Voor zorgaanbieders kan het zorglandschap worden vergeleken met verschillende gezelschapsspellen. Gemeenten bepalen namelijk welk spel er gespeeld wordt, afhankelijk van hun beleid. Hoewel aanbieders vaak zorg leveren binnen verschillende wettelijke kaders, wordt de diversiteit binnen één wet, zoals de Jeugdwet, groter door de keuzes die gemeenten maken. De volgende spellen illustreren de verschillende situaties:
Ganzenbord: Wet Langdurige Zorg (WLZ)
WLZ-aanbieders en zorgkantoren spelen een soort ganzenbord, waar de regels zijn vastgelegd door de Nederlandse Zorgautoriteit (NZA) en Zorginstituut Nederland. Hoewel er kleine variaties zijn tussen zorgkantoren, zijn de afspraken en deadlines duidelijk gedefinieerd.
Monopoly: Zorgverzekeringswet (ZVW)
De Zorgverzekeringswet lijkt op het spel Monopoly, met variaties in regels afhankelijk van de situatie. De NZA en betrokken partijen, zoals verzekeraars en beroepsgroepen, bepalen de spelregels. De Zorgverzekeringswet biedt ruimte voor onverwachte wendingen, vergelijkbaar met het trekken van een kanskaart.
Dammen, schaken en knikkeren: Jeugdwet
Bij de Jeugdwet hebben gemeenten de regie. Dit betekent dat de ene gemeente damt, de andere schaakt, terwijl een derde knikkert. Zorgaanbieders moeten zich aanpassen aan deze variëteit en de bijbehorende spelregels kennen en volgen.
Variaties binnen samenwerkingsverbanden
Gemeenten kopen vaak gezamenlijk jeugdzorg in, wat resulteert in 42 samenwerkingsverbanden binnen de Jeugdwet. Toch kunnen de regels binnen deze verbanden flink verschillen. Soms zijn de verschillen klein, maar ze kunnen ook zo groot zijn dat een spel als tikkertje verandert in verstoppertje.
Naar meer standaardisatie
Hoewel er sprake is van diversiteit en afwijkingen, zijn er ook inspanningen om meer standaardisatie te bereiken. Een voorbeeld hiervan is de invoering van iJW 3.0, een set regels en afspraken om de communicatie rondom zorg te stroomlijnen. Sinds 2021 kan er alleen nog maandelijks worden gedeclareerd, wat een stap is naar meer structuur binnen de sector.
Project Afsprakenkaart
Om de financieel-administratieve afspraken verder te standaardiseren, is Ketenbureau i-Sociaal Domein in 2019 gestart met het project Afsprakenkaart. Dit initiatief biedt overzicht en inzicht in de contractuele afspraken tussen gemeenten en zorgaanbieders. Voor meer informatie over de afsprakenkaart kun je het whitepaper “De afsprakenkaart: van chaos naar inzicht en overzicht” downloaden, dat in samenwerking met Ketenbureau i-Sociaal Domein is ontwikkeld.
Uitdagingen voor softwareleveranciers
De variatie in afspraken vormt een uitdaging voor softwareleveranciers die systemen voor de jeugdzorg ontwikkelen. Het is niet alleen belangrijk om de juiste Elektronische Cliënten Dossiers (ECD’s) in te richten, maar ook om processen en mensen mee te krijgen in deze complexe omgeving.
Standaardisatie van contractafspraken
De afsprakenkaart; van chaos naar inzicht en overzicht
Om de financieel-administratieve afspraken tussen gemeenten en zorgaanbieders verder te standaardiseren is Ketenbureau i-Sociaal Domein in 2019 gestart met het project afsprakenkaart. Dit whitepaper is in samenwerking met het Ketenbureau i-Sociaal Domein tot stand gekomen.
Voor klanten, relaties en geïnteresseerden
Zorgverslimmers Show
Dit evenement heeft plaatsgevonden op 10 februari 2022. Toen nog volop in lockdown was dit een online event voor onze opdrachtgevers, relaties en andere geïnteresseerden. Tijdens deze talkshow ging presentatrice Nicole Terborg in gesprek met inspirerende en spraakmakende Zorgverslimmers. Het thema dat centraal stond: Zorgverslimmen: hoe doe je dat? Hoe creëer je meer tijd en aandacht voor innovatie in de zorg? En onder het motto ‘voorspellen is beter dan genezen’: hoe zet je data in voor een betere jeugd- en pleegzorg?
De Zorgverslimmer award
Tenzinger nomineert ieder jaar 24 zorgverslimmers. Met deze award wil Tenzinger iedereen in de zorg aansporen om mee te blijven denken én werken aan een slimmere zorg.
Tijdens de show werd bekend gemaakt dat Yvette Roke de award van 2021 gewonnen heeft!
Woonplaatsbeginsel
Het weerbarstige woonplaatsbeginsel jeugdwet: nu dan toch echt
Een wettelijke vereenvoudiging van het woonplaatsbeginsel wordt al vanaf 2018 voorbereid. Door aanpassingen in het verdeelmodel en invloeden op administratieve processen en afspraken kost de invoering van het nieuwe woonplaatsbeginsel meer tijd dan op voorhand werd gedacht. Nadat de invoering eerst met één jaar werd uitgesteld naar 1 januari 2021, is medio 2020 besloten dat deze nogmaals met een jaar werd uitgesteld. Na nog een jaar voorbereidingstijd is het nu toch echt zover. Per 1 januari 2022 gaat het nieuwe woonplaatsbeginsel dan eindelijk van kracht.
Maar wat houdt deze wijziging nu in voor jouw zorgorganisatie? In dit blog nemen we je mee in de wetswijziging en wat dit voor jou kan betekenen op de werkvloer.
Wat is het woonplaatsbeginsel Jeugdwet?
In een eerdere blog nam onze collega Sanne Kuyvenhoven je al mee in “het weerbarstige woonplaatsbeginsel jeugdwet”. Het woonplaatsbeginsel bepaalt welke gemeente financieel verantwoordelijk is voor de jeugdhulp. Op dit moment is de gemeente, waar de gezaghebbende ouder van het kind woont, financieel verantwoordelijk voor de geleverde zorg. De reden van deze wijziging is het eenduidiger van het woonplaatsbeginsel maken en deze beter te laten aansluiten op de doelen van de Jeugdwet.
Zoals in de inleiding al beschreven zou het nieuwe woonplaatsbeginsel al in 2021ingevoerd worden. Dit werd met een jaar uitgesteld. De reden hiervoor was de coronacrisis in combinatie met het extra werk dat ontstond doordat de centrale BRP-voorziening (Basisregistratie Personen) niet geraadpleegd mocht worden. Dit laatste was nodig voor de ontwikkeling van een webapplicatie die ter beschikking zou worden gesteld aan gemeenten om de adreshistorie van de jeugdige te raadplegen. Deze applicatie zou gebruik maken van de centrale BRP-voorziening. Later bleek hier geen wettelijke grondslag voor was.
De wijzigingen in 2021 ten opzichte van 2022
Woonplaatsbeginsel in 2021
De financieel verantwoordelijke gemeente is gebaseerd op de woonplaats van de gezagdrager (voogd, ouder of instelling).
Woonplaatsbeginsel in 2022
De verantwoordelijke gemeente wordt op basis van onderstaande punten bepaald:
- Ambulante zorg: de verantwoordelijke gemeente is die waar de jeugdige staat ingeschreven volgens de BRP;
- Zorg met verblijf: de verantwoordelijke gemeente is die waar de jeugdige stond ingeschreven volgens de BRP direct voorafgaand aan de start van de zorg met een verblijftraject. Deze gemeente blijft financieel verantwoordelijk voor de verlening van alle jeugdzorg tot het verblijf stopt;
- Combinatie van zorg met verblijf en ambulante zorg: de verantwoordelijke gemeente waarin de zorg met verblijf wordt geboden is leidend. De gemeente die als verantwoordelijke wordt aangewezen voor de zorg met verblijf, is onder het nieuwe woonplaatsbeginsel daardoor verantwoordelijk voor zowel de ambulante zorg als de zorg met verblijf;
- In situaties waarin niet kan worden vastgesteld welke van de bovenstaande beginselen van toepassing is, dan is de verantwoordelijke gemeente die waar de moeder stond ingeschreven bij de geboorte van de jeugdige of waar de jeugdige op dat moment werkelijk verblijft op het moment van de hulpvraag.
Voordelen van de wetswijziging
Het huidige woonplaatsbeginsel brengt wel eens problemen met zich mee. Zo is het bijvoorbeeld niet altijd duidelijk welke gemeente financieel verantwoordelijk is voor de geleverde zorg. De reden hiervan is dat bij de initiële zorgvraag moet worden bepaald wie de gezagdrager is en waar deze staat ingeschreven. In veel gevallen kost dit veel tijd, omdat het gezag register moet worden geraadpleegd en niet het Basisregistratie Personen (BRP). Daarnaast kan de gezagsdrager tussentijds het gezag verliezen of verhuizen. Hierdoor kan tussentijds een andere gemeente financieel verantwoordelijk worden voor de zorg aan de jeugdige. In zulke gevallen zal de jeugdige altijd de dupe zijn. Daarnaast zijn zorgorganisaties veel tijd kwijt aan het zoeken naar de juiste financier.
Het grote voordeel van de verandering in het woonplaatsbeginsel is dat de gemeente, waar de jeugdige op het moment van de initiële zorgvraag staat ingeschreven, ook de gemeente is die verantwoordelijk is en blijft voor het gehele zorgtraject. Aangezien er nu niet meer naar de woonplaats van de gezagsdrager wordt gekeken maar naar die van de jeugdige, kan de jeugdige sneller geholpen worden.
Wil je weten wat deze wijziging voor de zorgcontractering en zorgadministratie binnen jouw zorgorganisatie betekent? Lees dan verder in deze blog geschreven door onze collega’s van Cure4.
*Cure4 is onderdeel van Tenzinger.
Keep up the change
Zorg & ICT 2021
Dit evenement is geweest
Op 2, 3 en 4 november 2021 stonden we weer op de beurs en hebben we inspirerende theatersessies gegeven tijdens Zorg & ICT. Hieronder lees je meer over de theatersessies.
Samenwerken maakt starten met data toegankelijk
Dinsdag 2 november | 10.45-11.15 uur | Theater 2
Zorgorganisaties zien steeds meer de waarde van data. Ze willen data inzetten om processen te verbeteren en meer zicht op de zorginhoud te krijgen. Toch lijken velen het nog ingewikkeld te vinden om dit in de praktijk te brengen.
Om deze drempel weg te nemen is het goed om samen op te trekken. Want, hoeveel meer kennis krijg je als je deze met elkaar deelt? En hoeveel efficiënter kun je werken als je samen je logica ontwikkelt? Wij vertellen je in deze sessie hoe zorgorganisaties kunnen samenwerken om het werken met data toegankelijker te maken.
Sprekers: David Tom en Ruben Gies
De digitale revolutie – betere samenwerking voor de zorg van morgen
Dinsdag 2 november | 11.30-12.00 uur | Theater 1
Door de COVID-19 pandemie is het (nog) duidelijk(er) geworden dat een goede samenwerking met partijen in de zorg belangrijk is. Het uitgangspunt van onze visie op een zorg ecosysteem is de zorg beter maken voor de patiënt, aantrekkelijker voor de zorgprofessional en kostenefficienty voor de maatschappij.
Vaak blijft data tegenwoordig het containerbegrip data, waar verder niet veel mee wordt gedaan. Om de zorg van morgen te verbeteren is het van belang om deze data te koppelen en om te zetten in kennis. In deze sessie nemen wij je mee in onze visie op het zorg ecosysteem en hoe we samen kunnen werken aan de zorg van morgen.
Op weg naar de Ideale Zorgorganisatie: voor bestuurders met lef
Woensdag 3 november | 10.45-11.15 uur | Theater 1
De komende 20 jaar staat de zorgsector voor grote maatschappelijke uitdagingen. Zowel de zorgvraag als de zorgkosten nemen toe, met onvoldoende professionals om aan deze zorgvraag te kunnen voldoen. Om jouw zorgorganisatie mee te laten groeien met deze ontwikkelingen is een gezonde zorgorganisatie onmisbaar. Met een Ideale Zorgorganisatie heeft jouw organisatie een voorsprong voor de komende jaren.
Sprekers: Quintijn Aman en Marjolijn Beuker
Grip in je jeugdzorgorganisatie? Start met data uit je ECD
Woensdag 3 november | 11.30-12.00 uur | Theater 1
De data uit het ECD is voor een zorginstelling van belang om grip te krijgen op zorginhoudelijke en bedrijfskundige processen. Een goede ontsluiting van data uit het ECD zorgt ervoor dat je ieder moment van de dag inzicht hebt in hoe het ervoor staat met jouw organisatie. Tijdens deze sessie nemen wij je mee in de inzichten die data uit het ECD jouw zorgorganisatie kan bieden. We delen de laatste stand van zaken met betrekking tot de zorginhoudelijke mogelijkheden van kunstmatige intelligentie aan de hand van concrete voorbeelden.
Sprekers: Joep van Gorp en David Tom
Mikzo | Het meetinstrument voor een kwalitatief zorgplan
Donderdag 4 november | 10.45-11.15 uur | Theater 1
Meer dan 30.000 cliënten in ruim 250 verpleeghuizen en 15.000 cliënten in de thuiszorg hebben al een Mikzo plan. Het Mikzo is een methodiek waarmee (wijk)-verpleegkundigen en behandelaren samen met de cliënt en zijn of haar verwanten een zorgplan maakt. Dit zorgplan reist met de cliënt mee en maakt persoonsgericht en methodisch werken mogelijk.
Wij hebben het Mikzo volledig geïntegreerd in ons ECD Fierit. Ben je benieuwd naar deze methode? Schrijf je dan in voor onze sessie!
Sprekers: Mareille Hulshof (Tenzinger) en Sven Gutker de Geus (CareNext)
Live uitzending
Campus Tenzinger: Data en doen!
Campus Tenzinger
Dé talkshow die experts en bestuurders in de zorg prikkelt door in gesprek te gaan en te inpireren met verhalen. Campus Tenzinger staat voor kennis delen door het vertellen van persoonlijke verhalen. Actualiteiten en ontwikkelingen uit de zorgsector staan centraal.
Dit evenement is geweest.
Op 21 oktober 2021 was de eerste editie van Campus Tezninger. Het centrale thema in deze eerste live uitzending was Data & doen in de Jeugdzorg en GGZ! Onder leiding van presentatrice Aldith Hunkar gingen de tafelgasten in gesprek over de enorme uitdagingen in de zorg en hoe data hier oplossingen voor kunnen bieden. In de uitzending schoof Nellieke de Koning, bestuurder en kinder- en jeugdpsychiater bij jeugdzorginstelling Levvel, aan om te vertellen hoe Levvel data ziet als essentieel bij het steeds verbeteren en vernieuwen van zorg. Psychiater en Hoogleraar Innovatie bij het UMC Utrecht, Floortje Scheepers, zat aan tafel om haar visie op het gebruik van data in de GGZ te delen. Ook David Tom, directeur van de data scale-up 6Gorilla’s, en Vivian Hemmelder, medeoprichter van Gek van GGZ, deelden hun dromen, uitdagingen en oplossingen om tot een slimmere en effectievere Jeugdzorg en GGZ te komen.
Factsheet Privacy en informatiebeveiliging Medicore
Implementatie Levvel
Voorbereidingen voor implementatie bij Levvel in volle gang
Eerder dit jaar koos Levvel voor het Medicore ECD en 6G dataplatform van Tenzinger. Het implementeren van een nieuw ECD vergt een nauwkeurige en uitgebreide voorbereiding. De voorbereidingen voor een succesvolle implementatie zijn bij Levvel in volle gang. Zo zijn er verschillende werkgroepen opgezet en hebben er de afgelopen weken vier online cliënt journey sessies plaatsgevonden met verschillende zorgprofessionals van Levvel onder leiding van Tenzinger consultants.
De thema’s van de cliënt journey sessies waren Pleegzorg, Opname en verblijf, Crisis en Ambulant. Deze sessies zijn georganiseerd om de zorg- en werkprocessen zo goed mogelijk in kaart te brengen. Vrijdag 30 april vond de laatste sessie plaats. “Ik vond het interessant om zicht te krijgen op wat andere collega’s doen, zorginhoudelijk maar ook vanuit de afdelingen. Je hoort een stuk frustratie wat er nu niet goed loopt en wat er straks anders moet”, aldus Kaya Stok, pedagoog en daarnaast programmaleider Vakmanschap en projectleider Digitale Zorg en Innovatie bij Levvel.
Wat is een cliënt journey sessie?
De cliënt journey is een door Tenzinger ontwikkelde methode om de ‘reis’ van een cliënt in kaart te brengen van aanmelding tot facturatie. In de vier online sessies hebben verschillende Levvel zorgprofessionals vanuit hun expertise en specifieke achtergrond input geleverd over de zorg- en werkprocessen. Zo werd duidelijk met welke afdelingen, medewerkers en personen een cliënt in iedere fase van het zorgtraject in aanraking komt. “Mijn vrees was dat we de ambitie hadden om de hele cliënt-route al uit te werken in de vier sessies, waarin je per sessie maar één klein stukje pakt. Door de juiste coördinatie is dit veel beter uitgepakt dan ik had gehoopt.”, zegt Ton van der Schaft, projectleider.
Uiteindelijk leidt de cliënt journey tot een visuele weergave van de interactie met de cliënt. Het maakt inzichtelijk in welke mate deze processen succesvol zijn ingericht en welke keuzes nog gemaakt moeten worden om te kunnen dienen als basis voor de inrichting van het Medicore ECD. Projectleider Ton van der Schaft geeft aan: “Het is de taak om nu de standaardisatie per zorgsoort te vinden die voor heel Levvel werkt. Er moet een standaard zijn, die medewerkers voldoende ruimte biedt voor flexibiliteit.”
“De cliënt journey sessies zijn een belangrijk onderdeel van het implementatietraject. Met behulp van deze sessies leren wij de zorgorganisatie en bijbehorende zorg- en werkprocessen goed kennen.”, licht Willem Teunissen, Business Consultant bij Tenzinger, toe.
Interactie en nieuwe inzichten
In de sessies stond interactie centraal. Via de online tool Miro werd alle input van de deelnemers verzameld van de verschillende fases die een cliënt doorloopt met daarbij de wensen en behoeftes van medewerkers. Na het bespreken van iedere fase in de cliënt journey konden alle deelnemers een aantal stemmen uitbrengen om uiteindelijk een overzicht te krijgen van de belangrijkste prioriteiten. Hier werd dan ook extra aandacht aan besteed.
De reacties op de cliënt journey sessies waren heel positief. Zo gaven meerdere Levvel zorgprofessionals aan het fijn te vinden om mee te kunnen denken en andere perspectieven te horen. “Tijdens de vier sessies hebben we heel waardevolle input verzameld waar we tijdens de werkgroepen verder op zullen ingaan.”, aldus Thomas Visser, Consultant bij Tenzinger.
“De consultants van Tenzinger stonden open voor alle input die de zorgprofessionals gaven. In de cliënt journey sessies was weinig ruimte voor een uitgebreide discussie. In het verdere proces zal blijken hoe de wensen en behoeften van zorgprofessionals in het ECD verwerkt kunnen worden”, vult Ton van der Schaft aan.
De cliënt journey sessies zitten erop, wat is de volgende stap?
Nu het gehele traject dat een cliënt doorloopt inzichtelijk is met de bijbehorende knel- en focuspunten, kan de verdiepingsslag gemaakt worden. In inhoudelijke werkgroepen wordt het komende half jaar ingezoomd op het gehele proces. Daarbij worden de in kaart gebrachte aandachtspunten samen met het werkproces van Levvel vertaald naar inrichting van het Medicore ECD. Met het uiteindelijke doel om te komen tot een volledig ingericht EPD dat de hulpverlener zo goed mogelijk ondersteund in het contact met de cliënt.
Over Levvel
In juli 2020 is Levvel ontstaan vanuit een fusie tussen de Bascule (specialistische jeugd GGZ) en Spirit (specialistische jeugdhulp). Levvel5, onderdeel van Levvel, is ontstaan door een overname van Lijn5 in Noord-Holland. Levvel5 is er voor kinderen, jongeren en jongvolwassenen met een licht verstandelijke beperking en vaak ernstige (gedrags)problemen.
Levvel en Levvel5 bieden alle hulp onder één dak: van opvoedondersteuning tot specialistische jeugdhulp, pleegzorg en complexe psychiatrische zorg. Levvel heeft drie afdelingen met het TOPGGz-keurmerk, waar kinderen en jongeren met zeer ernstige, complexe of zeldzame problemen vanuit heel Nederland terecht kunnen. Ook ontwikkelt Levvel nieuwe behandelmethoden en doen zij wetenschappelijk onderzoek, bijvoorbeeld naar de effectiviteit van korte, intensieve behandelingen voor dwangstoornissen en ernstige trauma’s.