CRA en het 12 Stappen Minnesota Model
De Community Reinforcement Approach (CRA) is een veelvoorkomende herstelgerichte methodiek in de verslavingszorg. Het uitgangspunt is dat herstel ontstaat wanneer een gezond en betekenisvol leven aantrekkelijker wordt dan het middelengebruik. De focus ligt daarom niet uitsluitend op het middel, maar op de leefgebieden eromheen: relaties, gezondheid, werk, wonen, sociale contacten en zingeving. Het grootste deel van dat werk gebeurt buiten de spreekkamer, wat CRA bij uitstek geschikt maakt voor een blended care aanpak.
Het 12 Stappen Minnesota Model volgt een andere logica, maar komt tot een vergelijkbare conclusie. Het model vindt zijn oorsprong in de Anonieme Alcoholisten en is gebaseerd op abstinentie als uitgangspunt en het trouw bezoeken van meetings of het deel zijn van het Fellowship als doel. Het Minnesota Model is op zichzelf geen therapiemodel; instellingen die ermee werken combineren het doorgaans met therapeutische onderdelen zoals cognitieve gedragstherapie, motiverende gespreksvoering en CRAFT (Community Reinforcement And Family Treatment), waarbij CRAFT zich specifiek richt op het betrekken van partners en familieleden bij het herstelproces. Ook hier geldt: herstel wordt gedragen door een netwerk van meetings, fellowship en naasten, ver buiten de behandelkamer.
Twee heel verschillende filosofieën, maar met een gedeelde consequentie: bij géén van beide methodieken kan een dossier alleen volstaan. Beide vragen om een platform dat informatie uit verschillende bronnen (denk aan behandelplan, voortgang, netwerk, cliënt tevredenheid) samenbrengt tot één geheel.
De echte uitdaging is niet digitalisering, maar samenhang
Vrijwel elke zorgorganisatie beschikt over een ECD/EPD, een cliëntportaal en een omgeving voor digitale behandelmodules. Toch ervaren veel professionals nog dagelijks versnippering:
- Informatie staat verspreid over verschillende plekken.
- Behandelaren moeten schakelen tussen losse applicaties.
- Cliënten lopen tegen losse digitale processen aan.
De vraag is dus allang niet meer óf je digitaliseert. De vraag is of alles samenkomt tot één behandelervaring, ongeacht welke methodiek een organisatie hanteert. Dat vraagt niet om nóg een systeem, maar om een ecosysteem/platform waarin de onderdelen elkaar versterken.